مشكلتنا فى مصر اننا شعب طيب بياكل الزلط وبيستحمل كل حاجة بيتأقلم مع اى ظروف مهما كانت قاسية ومهما كانت متعبة
كتير بيشوفوا دى ميزة بس انا حساها عيب لأننا طول ما احنا بنعود نفسنا على الاحساس ان مافيش مشكلةعمرنا ما هنحاول نلاقى حل لمشاكلناوعمرنا ما هنطلع لقدام لأن الحاجة ام الاختراع لكن احنا مش بنحسس نفسنا اننا فى احتياج لحاجة دا طبعاً غير الرضا بالقدر والقضاء المطلوبين وغير القناعة تماماً
المفروض القنوع يعمل اللى عليه وهو رامى حموله على الله ويرضى بالعائد اللى عاد عليه نتيجة مجهوده
يعنى على قد مجهوده ياخد مقابل يشتغل قيراط يلاقى قيراط
مش يشتغل قيراط وعايز يلاقى فدان علشان كل اللى قولته فى الاول
دا انا من اشد معارضى المثل اللى بيقول(( على قد لحافك مد رجليك ))المفروض على قد رجلينا نفصل لحفاناعلى قد احتياجتنا نشتغل علشان نغطي احتياجتناعلى قد زيادة سكاننا نتوسع فى بنا مدن ونزود فى الانتاج لأنى مش معقول مثلا هقطع رجلي ولو تنيت رجلى هتعب يبقى ليه نرضى بوضع غلط ومتعب واحنا فى ايدينا نشتغل بجد ونحارب ظروفناونسخرها فى خدمتنا؟؟ممكن الناس تعتبر دا (( نمردة )) وطمع بس صدقونى دى مش اكتر من محاولةلأننا نكون ايجابيين ونبطل نبقى الطرف التابع فى معادلة الحياة
بقلم/ساره درويش
